23.09.2026
Dr. Gachet’nin Portresi (Portrait of Dr. Gachet) Tarih: 1890 Sergilendiği Yer: İlk versiyonu özel bir koleksiyonda, ikinci versiyonu ise Musée d’Orsay, Paris’te bulunmaktadır. Görünümün Ardındaki Gerçek: Tabloda, sağ eliyle başını destekleyen, hüzünlü ve dalgın…
Okumaya devam et →
16.09.2026
Briton Rivière’in “Argos and Odysseus” tablosu, ilk bakışta yalnızca yaşlı bir köpek ile eve dönmüş bir adamın karşılaşmasını anlatır. Oysa bu küçük sahnenin arkasında, insanın değişmesi, beklemek, tanınmak ve kaybetmek üzerine ağır bir hikâye…
Okumaya devam et →
16.09.2026
Bulgakov’un Genç Bir Doktorun Anıları ile Saki’nin, yani Hector Hugh Munro’nun Açık Pencere öyküsü ilk bakışta birbirine pek benzemez. Biri Rus taşrasında, karın ve hastalığın ortasında genç bir doktorun hikâyesidir. Diğeri ise bir İngiliz…
Okumaya devam et →
11.09.2026
“Gerçekte olduğundan daha çok, zihnimizde acı çekeriz.”Seneca, Lucilius’a Ahlak Mektupları Kasiyer toplamı söyleyince önümdeki adam cebindeki paraya yeniden bakar, sonra poşete girmek üzere olan kahveyi eline alıp “Bu kalsın,” der. Sözü kısa sürer ama…
Okumaya devam et →
05.09.2026
Öğleden sonra bir çocuk kaldırıma mavi bir ev, sarı bir güneş ve yan yana duran üç insan çizer. Akşam yağmur başlayınca renkler birbirine karışır; sabaha yalnızca birkaç soluk çizgi kalır.Çocuk bunu görse belki üzülür.…
Okumaya devam et →
29.08.2026
İnsan bazen iyi kalabilmek uğruna kendinden ne kadar vazgeçtiğini fark etmiyor. Bir başkasının yarasına eğiliyor, anlamaya çalışıyor, mazeretler buluyor; sonra bir gün doğrulduğunda kendi yarasının da uzun zamandır açık olduğunu görüyor. Belki merhametin en…
Okumaya devam et →
14.08.2026
İnsan bazen kendini kaybetmez; azar azar vazgeçer. Yıllarca aynı hayatın içinde yaşar. Aynı ev, aynı iş, aynı insanlar… Değişen pek bir şey yokmuş gibi görünür. Sonra bir gün, sıradan bir anda, kendine dışarıdan bakar…
Okumaya devam et →
25.06.2026
Bazı filmler yalnızca anlattıkları hikâyeyle kalmaz. İnsanın zihninde eski bir kapıyı aralar. Oradan bir hastane koridoru görünür, sonra bir aile suskunluğu, sonra toplumun usulca kurulmuş acımasızlığı. Deliler Balosu bende böyle bir yerden kaldı. Film,…
Okumaya devam et →
14.06.2026
İnsan neden misafirliğe gitmeden önce bir miktar gerilir diye düşünüyor bazen. Yakın bir dostun evi bile olsa. Saat kaçta gidileceği düşünülür.Acaba bir şey götürmek gerekir mi diye akıldan geçirilir.Çok erken gitmek de istenmez, geç…
Okumaya devam et →
08.06.2026
Sene 1988. On üç yaşındayım. Ailemden bin kilometre uzakta, yatılı bir okuldayım. Aynı yatakhaneleri, aynı koridorları, aynı kantini paylaştığım arkadaşlarım var. O gün bunun ne anlama geldiğini elbette bilmiyorum. İnsan bazı bağların ne zaman…
Okumaya devam et →
02.06.2026
Bazen insanları hiç dahil olmadan izlemek gerekir. Sıradan şeyleri biraz daha dikkatli görmek… Bir çocuğun yürüyüşü. Kasiyerin yüz ifadesi. Otobüste dalıp giden biri. Gündelik hayatın görünmez ayrıntıları, sanıldığından daha yoğundur. İnsan çoğu şeyi gördüğünü…
Okumaya devam et →
29.05.2026
Bir insanın ses tonunun neden bazen söylediklerinden daha fazla akılda kaldığını düşünüyor insan.Çünkü zihin yalnızca bilgiyi değil, duygunun şeklini de kaydediyor olabilir. Aynı cümle farklı ağızlarda bambaşka anlamlara dönüşüyor. “Geç oldu.”Birinde yalnızca saat bilgisi.Başkasında…
Okumaya devam et →
27.05.2026
Çocukluğumun kurbanları aklıma geliyor.Kurban bayramları. Kurban pazarları. Kurbanlıklarımızı at arabasıyla taşımamız. Şimdi düşününce bu ayrıntı bana önemli geliyor. Çünkü at arabası hayatımıza çok sık giren bir şey değildi. Ya kurbanlık taşımak için kullanılırdı ya…
Okumaya devam et →
25.05.2026
İnsan bazen kendini ararken, önce kendine fazla gelir. İçinde konuşan seslerin hangisi kendisi, hangisi korkusu, hangisi yarasıdır; ayırt edemez.Ego, insanın göğsünde küçük bir taht kurar. Oradan hüküm verir. Ben haklıyım der. Ben kırıldım der.…
Okumaya devam et →
22.05.2026
Bazı insanların zekâsında insanı rahatsız eden bir dürüstlük vardır. Bu dürüstlük çoğu zaman kırmak için ortaya çıkmaz. Hatta çoğu zaman savunmasızdır.Söylenmesi gerektiği için söylenir,nasıl karşılanacağı düşünülmeden. Çünkü zekâ yalnızca hızlı düşünmek değildir.Bazı insanlar için…
Okumaya devam et →
19.05.2026
“Geçmiş olduğu gibi geri dönmez; yalnızca içimizde bıraktığı hislerin gölgesi döner.”— Marcel Proust Sabah erken saatte bir fırının önünden geçiyor insan bazen.Şehir tam uyanmamış oluyor henüz.Kaldırımlar yıkanmış gibi serin.Hava, gündüzün telaşını daha taşımıyor.Fırının camları…
Okumaya devam et →
16.05.2026
Bazı insanlar hayatlarını kararlarla değil, alışkanlıkların görünmez akışıyla yaşar. Sabah aynı kahve.Benzer yollar.Benzer cümleler.Benzer öfkeler. Ve zamanla insan seçim yaptığını değil, tekrar ettiğini fark eder. Belki de insanın en büyük yanılsamalarından biri,hareket halinde olduğu…
Okumaya devam et →
12.05.2026
İnsan neden sürekli kendini açıklama ihtiyacı hisseder?İnsan yalnızca anlaşılmak istemez. Yanlış anlaşılmaktan da kaçmaya çalışır.Bu yüzden bazen yaptığı şeyden çok, neden yaptığını anlatır. Bir karar verir. Sonra gerekçelerini sıralar. Sanki davranış tek başına yeterli…
Okumaya devam et →
08.05.2026
Masanın hangi tarafında oturduğumuzun bize atfedilen değerle ne kadar ilişkili olduğunu bilmiyorum.Ama bildiğim bir şey var:İnsanlar çoğu zaman söylediklerimizden önce, nerede oturduğumuza bakıyor.Empati sempatiye dönüşmemeli denir.Doğrudur.Ama bazen bu cümle, insanın insana yaklaşmasını engelleyen gereksiz…
Okumaya devam et →
08.05.2026
İnsan çoğu zaman olan şeyden değil, olacak şeyi beklemekten yorulur. Çünkü belirsizlikte zihin boş durmaz. Bir senaryo üretir. Sonra başka bir senaryo. Sonra onların ihtimallerini. Gerçek olay henüz yaşanmamıştır ama zihin çoktan yaşamaya başlamıştır.…
Okumaya devam et →
05.05.2026
İnsan her şeye alışır denir. Belki daha doğrusu: insan, fark etmemeye alışır.Başlangıçta rahatsız eden şeyler zamanla kaybolmaz.Sadece arka plana çekilir. Gürültü gibi.İlk başta dikkat dağıtır, sonra yokmuş gibi davranılır.Bu yüzden bazı hayatlar dışarıdan stabil…
Okumaya devam et →
03.05.2026
Zarı daha sert atarsın. Sanki bu, sayıyı değiştirecekmiş gibi.Kornaya basarsın. Işık zaten değişecektir — ama sen basmadan değişseydi, o zafer senin olmazdı.İnsan böyle çalışır.Hayatını büyük kararların şekillendirdiğini sanır: hangi meslek, hangi şehir, hangi insan.…
Okumaya devam et →
02.05.2026
İnsan bazen bir ortama girmeden önce oraya çoktan yerleşmiş olur.Henüz kapı açılmadan, içeride nasıl duracağını bilir. Sesini ne kadar yükselteceğini, neye güleceğini, neye sessiz kalacağını önceden prova eder. Bu hazırlık, dışarıdan bakıldığında sıradan bir…
Okumaya devam et →
02.05.2026
İnsan birine yaklaştığını sandığında, çoğu zaman sadece kendi içindeki bir boşluğu dolduracak kadar mesafe almıştır. Gerçek yakınlık, iki bedenin değil, iki yalnızlığın birbirine değmeden durabilmesidir. Dokunmadan da kalabilmek. Bu zor bir denge: çünkü insan…
Okumaya devam et →
29.04.2026
KÖTÜLÜĞÜN SIRADANLIĞIKötülük çoğu zaman bağırmaz. Sessizdir. Birinin işini yapması kadar sıradan, bir günün diğerine benzemesi kadar tanıdıktır. Bu yüzden ilk anda fark edilmez. Çünkü insan, alıştığı şeyi artık sorgulamaz.Bir süre sonra insan, rahatsız olması…
Okumaya devam et →