Bir insanın ses tonunun neden bazen söylediklerinden daha fazla akılda kaldığını düşünüyor insan.
Çünkü zihin yalnızca bilgiyi değil, duygunun şeklini de kaydediyor olabilir.
Aynı cümle farklı ağızlarda bambaşka anlamlara dönüşüyor.
“Geç oldu.”
Birinde yalnızca saat bilgisi.
Başkasında kırgınlık.
Bir diğerinde özlem.
Belki insan dili kelimelerden çok, taşıdığı görünmez yüklerle anlıyor.
Bu yüzden yazışmalar bazen yanlış anlaşılmaya çok açık.
Çünkü metnin içinde nefes yok.
Duraksama yok.
Bakış yok.
İnsan bazen yalnızca yanlış ton yüzünden uzaklaşıyor olabilir.
İlginç olan şu: Modern hayat insanları sürekli konuşturuyor ama giderek daha az dinletiyor.
Herkes anlatıyor.
Çok az kişi gerçekten takip ediyor.
Birinin cümlesinin ortasında kendi vereceği cevabı düşünmek artık normal hale geldi.
Belki çağımızın en büyük yorgunluklarından biri görünmemek değil, tam duyulamamak.
Çünkü insan bazen çözüm değil, yalnızca zihninin başka birine değdiğini hissetmek istiyor.
dikkatin en saf sevgi biçimlerinden biri olabileceğini düşündürür.
Gerçekten de birini dikkatle dinlemek bugün nadirleşen bir şey haline geldi.
İnsan bazı alışkanlıklarının kendisine ait olup olmadığını da sorguluyor bazen.
Gerçekten sevdiği için mi kahve içiyor?
Yoksa bir görüntünün parçası olduğu için mi?
Bazı tercihlerimiz deneyimden değil, çevreden bulaşıyor olabilir.
Bir dönem herkes aynı müzikleri dinliyor.
Aynı cümleleri kuruyor.
Aynı yerlere gitmek istiyor.
İnsan sosyal bir canlı olmaktan çok, taklit eden bir canlı olabilir.
Ve çoğu moda yalnızca kıyafetlerde değil, düşüncelerde de oluşuyor.
Bazı fikirler gerçekten düşünüldüğü için değil, ait hissettirdiği için savunuluyor olabilir.
Bu yüzden kalabalıklar bazen çok emin görünür.
Ama eminlik her zaman düşünmenin sonucu değildir.
Belki insanın kendisiyle gerçekten karşılaştığı anlar çok az.
Telefon yokken.
Müzik kapalıyken.
Kimseye anlatma ihtiyacı hissetmezken.
Çünkü insan sürekli performans halindeyken kendi iç sesini seçmekte zorlanıyor.
Ve belki bu yüzden bazı insanlar geceyi seviyor.
Gece herkesi biraz eşitliyor.
Gösteriş azalıyor.
Şehir yavaşlıyor.
İnsan kendi zihninin sesini daha net duymaya başlıyor.